“Her Şey İnsanın İçinde” Diyorsun

“Her Şey İnsanın İçinde” Diyorsun

Süleyman ÖZEROL

Merhaba Kıvılcım,
Artık gidenlere kızma, onlar aramızdan ayrılıp gitti.
Açık sözlülüğünü yenilenmek ve gelişmek istediğini belirtmeli kararlı ve güçlü olmanı beğendim.
Kıvılcımlar saç çevrene!
İyi ve güzel bir yaşamın olsun…
Bunları sana yazdığımda, “Ne kadar güzel söylemişsiniz benim için” diye yazman üzerine şunları da yazayım.
Seni daha iyi tanıyınca bu yazımı temel alarak yazacağım bir gün...
“Kimseye kızmıyorum. Her şey kendi içinde. Bütün mesele kendi iç dünyamız. Umuyorum bu dünyaya bir tohum da ben ekerim. Gayretim, çabam da bu tohumu filizlendirir dilerim” diyerek olumlu gelecek düşünceni yeniden dile getirmişsin.
Her ne kadar bir gün yazarım dediysem de senin yazdıklarından sonra bir şeyler yazma gereksinimi duydum.
Hani babamın köyüne pek gidemedim demişsin ya; sanırım yakın zamanda Yenilenen Köy Ballıkaya kitabımı 41 yıllık çabadan sonra yayınlayacağım. Bu çalışmamda babaannem Satı Özerol'dan derlediğim ve bir anlatıyı yazayım.

***
Arguvan’ın Karayüğ (Karahöyük) köyünden Lülenin Oğlu Ali Rıza seferberlikte jandarma olarak görevliymiş. Yolu Mezirme’ye düşmüş. Asker kaçağı aramış, bulamamış. Bulamayınca da kış hazırlığı olan un, bulgur, buğday, tarhana ne varsa yerlere saçmış.
Hırsını yenememiş; “Bana bir kazma getirin!” demiş. Kazma gelince de Minnet’in evinin damını kazmış. Herleci’nin yorganını yakmış. Köylüleri hayli perişan ettikten sonra köyden ayrılmış.

***
Minnet, babanın dedesi olup, 1825-1826 yıllarında Keskin’den köyümüze gelen grubun mensubudur. Köy enstitülü dedene Minnet’in Hasan, kardeşine Minnet’in Mustafa der köylülerimiz. Yani Minnet’in soyundan gelenlere ‘Minnet’in Uşağı’ derler. Minnet’in Mustafa, babam Hasan Özerol'un emsalidir. Deden ise daha büyüktü. Ballıkayalı Öğretmenler kitabında dedenle ilgili bilgilerde senin katkın büyük…
Köyümüzün alt başında bulunan son ev Minnet’in Eviydi. Burası, yeni okul binası yapılırken 1961-1963 yılları arasında okul binası olarak kullanıldı. Beni burada üst katta birinci sınıfta Çolak Eğitmen (Abidin Öztürk) okuttu. Alt katta ahırdan bozma derslikte diğer sınıfları birleştirilmiş sınıf olarak İpşir Güner okutuyordu. Üçe geçtiğimde yeni okula taşındık, orada öğretmenim İsmail Yıldırım oldu. Dört ve beşinci sınıflarda öğretmenim köyümüzün ilk bayan öğretmeni-memuru olan Zeynep Öztürk (Oktay) idi. Ballıkaya Köyü ilkokulunu bitirdikten sonra 1966-1972 yılları arasında Akçadağ İlköğretmen Okulu'nda yatılı olarak okudum. 1972-1981 Urfa, 1981-1998 Malatya'da 25 yıl 7 ay öğretmenlikten sonra emekli oldum.
Kırk bir yıl önce başladığım halk kültürü derleme ve araştırmalarımı sürdürüyorum ve yazmayı da hiç bırakmadım. 23 kitap yayınladım, bir o kadar da yayınlanmayı bekleyen kitap dosyam var. 80'in üzerinde kitabı da yayına hazırladım.
1993 yılında Malatya Yorum gazetesinde başladığım köşe yazarlığını hala sürdürüyorum. 1998-2011 yılları arasında gazetenin yazı işleri müdürlüğünü de yaptım. 2009-2010 yıllarında Arguvan Yolu adıyla dergi çıkardım. Yedi yıldan buyana da Hekimhan dergisini çıkarıyorum, internet ortamında pek çok siteye yazıyorum.
Malatya’nın ilk radyo ve televizyon programcılarından biri olarak gazeteciliğin yanında şiir, resim, heykel, müzik gibi sanatlar ile birlikte pek çok el becerilerine sahip olarak yetmiş yılı aşkın yaşamımı dolu olarak sürdürüyorum. Ben bir ‘Situs İnversus’um. Yani tüm iç organlarım ters yönde. Böyle olması da benim için bir engel oluşturmuyor.
Yazında, “Her şey insanın içinde” diyorsun. Elbette ki bu da kalıtım ile açıklanıyor. Eğitim ve deneyimler ile zenginleşen davranışlar, insanın kişiliğini biçimlendiriyor ve ortaya koyuyor. Süreçte tohumları filizlendirmek, geliştirmek ve meyveye durdurmak için de kıvılcımlar gerekiyor.
Çabanı Ne kadar istersen o kadar desteklerim. Yaşam felsefem, ‘Başkalarına Mutlu Edebilme Mutluluğu’nu yaşamaktır. Bu çerçevede gönüllü kültür adamı olarak tüm enerjim ile özellikle de gençlere destek olmayı görev sayıyorum. Çünkü “Bütün ümidim gençliktedir.”
Selamlar sevgiler başarılar…

Ankara, 3 Mart 2024